Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

ΑΥΠΝΙΕΣ: Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα (last post)

Πάντα μου άρεσε αυτή η έκφραση. Λίγο ο άνεμος, λίγο ο διάβολος, μόνο τα σκορπίσματα δεν συμπαθούσα, γι'αυτό και τα άλλαξα. Κι όχι ότι έχω τίποτα προηγούμενα με τα σκορπίσματα, τα μαζέματα μ' ενοχλούν. Είναι δύσκολα τα μαζέματα γιατί συνήθως δεν ξέρεις από που να αρχίσεις. Κι όσο πιο πολλά τα κομμάτια, τόσο δυσκολότερο το έργο της συγκομιδής.
Μελαγχολικά ξανακυλήματα σε μονοπάτια γνώριμα από καιρό που δεν πρόλαβαν να αραχνιάσουν. Το γαλλικό σκουμπρί βοηθάει, όμως μόνο στην αρχή, οι συμφωνίες με τον διάολο τελείωσαν, γιατί έχω μόνο μια ψυχή να πουλήσω και ποτέ δεν θα μάθω από τί υλικό είσαι φτιαγμένη, μωρό μου!
Ακαταλαβίστικα posts σε ένα blog που ποτέ δεν ήταν αρκετό, και παραμιλητά σε ύπνο, αλλά και ξύπνιο συνέθεσαν το πάΖλ της τρέλας, με τα ζώδια να προβλέπουν καθημερινά το μοιραίο! Ελεύθερη, αλλά χαμένη μοίρα... εκ των προτέρων. It is hard to hold a candle in a cold November Rain, όπως λέει κι ο Axl Rose των Guns n' Roses, αλλά τί ξέρει αυτός; Amsterdamn' good με τις άγκυρες ριγμένες κι ασήκωτες λέω εγώ και φυσικά έχω δίκιο. Βασικές αισθήσεις και παρεκλίσεις με φόντο το "νησί των συναισθημάτων" του Χατζηδάκη και.... βγήκε αέρας πάλι σήμερα και η δίνη του μας πήρε και μας σήκωσε.

1974-2010: 36 χρόνια αυπνίες, αλλά και δικαιολογίες, φιλοσοφίες, συναλλαγές, εσωτερικές συζητήσεις και αναπάντητα ερωτήματα. Θα πρέπει να αρχίσει να ξημερώνει στην ώρα του πια.

Δεν ξέρω τί άλλο έχω να δώσω ή τί άλλο μπορεί να μου δώσει αυτό το blog στο μέλλον, όμως την δεδομένη στιγμή θα μπει στο συρτάρι μαζί με τα υπόλοιπα...



Υ.Γ.
Πέστα ρε Πέγκυ!

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

ΑΥΠΝΙΕΣ: Απορίες

Οταν λες πολλά κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς, κι όταν λες λίγα σκας και τρώγεσαι με τα ρούχα σου. Τα υποννοούμενα δεν με φοβίζουν πλέον, τα έχω συνηθίσει. Ολη μας η ζωή έχει γίνει ένα υποννοούμενο, λες και θα συμβεί κάτι τρομερό αν μιλήσουμε ξεκάθαρα και απλά. Θέλεις να πετύχεις κάτι; Υποννοούμενο. Θέλεις να αποφύγεις κάτι; Υποννούμενο. Πώς διάολο θα ζήσεις τις στιγμές που περνάνε με υποννούμενα;
Δεν μπορώ να πω ότι είμαι το πιο άνετο άτομο στον κόσμο ή ο πρωταθητής της ευθύτητας, όμως τί νόημα έχει να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και τί πετυχαίνουμε τελικά μ'αυτό;

Μοιραίες γυναίκες

"Υπήρχαν πάντα, και εξακολουθούν να υπάρχουν. Βρίσκονται παντού. Ζούν ανάμεσά μας. Είναι ο αντίλογος στην αντρική κυριαρχία αιώνων στον πλανήτη. Εμφανίζονται συνήθως ώς άγγελοι και καταλήγουν να είναι τιμωροί. Αρέσκονται στο να χρησιμοποιούν την γοητεία τους για να πετύχουν κάποιον σκοπό ή απλά για να "παίξουν" με τους άντρες. Είναι τρυφερές μέχρι αν γίνουν ανελέητες. Οι άντρες πέφτουν στον ιστό που στήνουν εξαιτίας του ερωτισμού που προβάλλουν επειδή γοητεύεται η ματαιοδοξία τους η οποία ποτέ δεν ξεπερνάει την αντίστοιχη των μοιραίων αυτών γυναικών. Εδώ κανείς δεν μιλάει για ανώτερα αισθήματα όπως ο έρωτας, η αγάπη και η συντροφικότητα παρά μόνο για ταπεινά ένστικτα. Η μοίρα των θυμάτων τους συνήθως δεν είναι η καλύτερη: καταστροφή, θάνατος, ξεπεσμός."


Μετανοείτε! Ήγγικε γάρ η βασιλεία των γυναικών.

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

ΑΥΠΝΙΕΣ: Δεν είναι ότι δεν προσπαθώ...

...είναι ότι δεν είναι αρκετό!

















ΕΚΔΟΧΕΣ: Αν αγαπας κάποιον άστον να φύγει…

Shakespeare:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει, είναι δικός σου.
Αν όχι, πάρε δηλητήριο και αυτοκτόνησε για χάρη του.

Αισιόδοξος :
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Μην ανησυχείς, θα ξαναγυρίσει.

Καχύποπτος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Aν γυρίσει, ρώτησέ τον που πήγε.

Ανυπόμονος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν δεν γυρίσει γρήγορα, ξέχασέ τον.

Υπομονετικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν δεν γυρίσει, περίμενε μέχρι να το κάνει.

Παιχνιδιάρης:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
*Αν γυρίσει και εάν τον αγαπάς ακόμη, άστον πάλι να φύγει. Επαναλάβετε*

Προγραμματιστής C++ :
if(you-love(m_she))
m_she.free()
if(m_she == NULL)
m_she= new CShe;

Δικηγόρος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Το άρθρο 1α της Παραγράφου 13α-1 της δεύτερης τροπολογίας περί συζύγων, του Αστικού Δικαίου δηλώνει ξεκάθαρα οτι….

Bill Gates:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν γυρίσει, μπορείς να τον χρεώσεις με τα έξοδα επανεγκατάστασης άλλα και να τον προειδοποιήσεις οτι σύντομα θα πρέπει να υποστεί και κάποιες αναβαθμίσεις.

Βιολόγος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
..θα εξελιχθεί.

Στατιστικολόγος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν σε αγαπάει, η πιθανότητα να γυρίσει είναι μεγάλη.
Αν όχι, η κατανομή Weibull και η σχέση σου ήταν αβέβαιη έτσι κι αλλιώς.

Πωλητής:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει… Σύμφωνοι.
Αν όχι, δεν πειράζει. Επόμενοοος.

Σβαρτζενέγκερ:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
ΗΕ ‘LL BE BACK!

Ασφαλιστής:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει, υπόγραψε συμβόλαιο μαζί του.
Αν δεν γυρίσει, συνέχισε να τον ακολουθείς και μην εγκαταλείψεις ποτέ!

Φυσικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει, είναι εξαιτίας της έλξης.
Αν όχι η τριβή είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη ή η σύγκρουση κατά την επιστροφή ήταν ελαστική.

Μαθηματικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει, 1 + 1 = 2 (αξιωματικά)
Αν όχι, Y = 2X – log(0.46Y^2 + (cos(52/34X)) x
5Y^(-0.5)c)
Όπου c είναι μια σταθερά που τείνει στο άπειρο.
 
Η κτητική έκδοση:
Αν αγαπάς κάποιον μην τον αφήσεις ποτέ ελεύθερο.

Η έκδοση του ψυχαναλυτή:
Αν αγαπάς κάποιον αστον ελεύθερο.
Αν επιστρέψει, το σούπερ-εγώ του είναι κυρίαρχο.
Αν δεν επιστρέψει, η υπαρξιακή του ταυτότητα είναι υπέρτατη.
Αν δεν φύγει, πρέπει να είναι τρελλός.

Η έκδοση του marketing:
Αν αγαπάς κάποιον αστον ελεύθερο.
Αν επιστρέψει έχει loyalty στο brand.
Αν δεν επιστρεψει, κάνε repositioning στο brand σε νέες αγορές.

Λογικά…:
Αν αγαπάς κάποιον
ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ;;;
ΑΝΟΗΤΕ!!!

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

"Μην αφήνεις ποτέ στην μέση ένα ποτό,
κουβέντα μην αφήνεις μισοτελειωμένη,
πιο λίγο απ΄όσο νιώθεις να μην αγαπάς
και μην μετανοιώνεις καθόλου γι'  αυτό."


ΑΥΠΝΙΕΣ: Ελεύθερη μοίρα...

...σε ανεξέλεγκτη πορεία, χωρίς εκτόνωση και τα νεύρα τσατάλια. Και λέγοντας τσατάλια δεν εννοώ χοντρά διχαλωτά ραβδιά, αλλά τσιτωμένα και αιχμηρά σαν πιρούνια. Πώς είναι δυνατόν κανείς να μπορεί να τιθασεύσει το πνεύμα, αλλά όχι το σώμα;
Εχω πάψει να μετρώ τις φορές, έχω πάψει να μετρώ τις μέρες και τις ώρες, τώρα που το παιχνίδι έχει ξεκινήσει για τα καλά. Προσπαθώ να ηρεμήσω με διαλογισμό, αλλά είναι δύσκολο όταν έχω από καιρό απορρίψει την εύκολη οδό. Οι μελωδίες και οι εικόνες βοηθάνε για να συμπληρώσω τα κομμάτια του πάζλ, με το άγρυπνο μάτι του μεγάλου αδελφού να παρακολουθεί συνεχώς. Μπορεί το παιχνίδι να είναι στημένο, όμως έχει ενδιαφέρον, ειδικά όταν ακόμη μπορείς να επιρρεάσεις το αποτέλεσμα. Το blog έχει χάσει τον ρόλο του, όμως μου έχει εξασφαλίσει το ζητούμενο από την πρώτη στιγμή. Λένε ότι όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν, όμως δεν συμφωνώ. Είναι τόσο ωραία και μικρή η διαδρομή, που αξίζει να το παλέψεις μέχρι τέλους, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, όποιο κι αν είναι το τίμημα.
Οταν πρωτοάκουσα τους proklisi είχαν μόλις "ανεβάσει" το πρώτο τους κομμάτι στο hiphop.gr. "Ονειρο θερινής νυχτός" κι από τότε πέρασαν αρκετά καλοκαίρια, όμως το τραγούδι εξακολουθεί να είναι μοναδικό! Τυχαίο; Δεν νομίζω...

Υ.Γ.
Πώς είπατε;

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

ΑΥΠΝΙΕΣ: Αγρύπνια

Οταν θα πέσουν οι μάσκες, θα μας βρει η μέρα να κλαίμε αυτά που χάσαμε ή αυτά που δεν είχαμε ποτέ! Αμανές βαρύς, πιο βαρύς κι από την σκοτεινιά που βαραίνει τις σκέψεις. Που να βρεθεί το καθαρό μυαλό για να ανατάξει τις δυνάμεις που χάνονται μέρα με την μέρα; Κατάντια είναι η πιο κοντινή λέξη γι'αυτό που απέμεινε... κι ευτυχώς που υπάρχει κι αυτή!

 Active member - Οταν βρέχει να τ'ακούς






Υ.Γ.
Τελικά, αυτό το blog δεν ήταν ποτέ αρκετό!

"Χρήστος Θηβαίος - Πως δε μ' αγάπησες το ξέρω"

ΑΥΠΝΙΕΣ: Γαμώτο!

Κλείσε τα μάτια κι αγκάλιασέ με, όπου κι αν βρίσκεσαι. Ξέχασε τα πάντα και μην προσπαθήσεις να σκεφτείς. Προσπάθησε να με καταλάβεις, προσπάθησε να με πιστέψεις. Νιώσε πόσο πολύ πονάω και λύτρωσέ με! Λύτρωσέ με!






Υ.Γ.
Πώ, Πώ! Ποίηση!!!
Είναι μερικές φορές που τρομάζω με τον ίδιο μου τον εαυτό! 

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Το θηρίο ξύπνησε....

Μετά από καιρό, το ανερχόμενο και πολλά υποσχόμενο blog του μικρού γκαρντασιού διαμένοντος εις τας Αθήνας, επέστρεψε με νέα φοβερά Posts. Στην ερώτηση, μετά την τηλεφωνική μας επικοινωνία, "εσύ τί έχεις πάθει;", η απάντηση είναι: "Πολλά", αλλά δεν είναι της ώρας. Η ειδικότητα σου όμως bro, ως ψυχολόγου, θα χρειαστεί συντόμως.....
prosxrisi.blogspot.com

ΑΥΠΝΙΕΣ: Αναπάντητα ερωτήματα

Τον τελευταίο καιρό είμαι στα πρόθυρα για κάτι. Δεν γνωρίζω ακόμη πολλές λεπτομέρειες, αλλά κάτι με περιτριγυρίζει, το νιώθω. Αλλόκοτες σκέψεις, περίεργα όνειρα, δεν είναι και τα άστρα μου σε ευνοϊκή τροχιά....
Εχω γίνει ακόμη πιο υποχόνδριος και αναλυτικός, αλλά αυτό δεν είναι κανούργιο. Αυτό που με προβληματίζει είναι κάτι άλλο. Κάτι πρωτόγνωρο. Πλησιάζει και η πανσέληνος του Οκτωβρίου (23-10) και ανησυχώ...
Εχω ξανακυλήσει λιγάκι σε παλιές καταχρήσεις, είμαι περισσότερο ευάλωτος, αλλά ούτε αυτό είναι καινούργιο. Φέρομαι πολλές φορές σαν μικρό παιδί, και η λίμπιντό μου είναι στα κόκκινα, αλλά έτσι ήμουν πάντα, δεν είναι κάτι νέο.... Οι ψυχολογικές μου μεταπτώσεις εντείνονται ολοένα και περισσότερο και χάνω τον έλεγχο με μεγαλύτερη ευκολία από ποτέ, όμως... δεν είναι αυτό που με βασανίζει.
Κάτι άλλο μου ερεθίζει την περιέργεια. Ενα αναπάντητο ερώτημα. Σπάω το κεφάλι μου και προσπαθώ να θυμηθώ, τί διάολο έβλεπα στον ύπνο μου, όταν διατύπωνα, παραμιλώντας, την παρακάτω ερώτηση:

" Από τί υλικό είσαι φτιαγμένη, μωρό μου ; "




Υ.Γ.
Σκάω, γιατί αν κρίνω από την ερώτηση, υποψιάζομαι ότι αυτό που έβλεπα θα πρέπει να ήταν πολύ ουάου!!!