... αλλά και ο μήνας. Ενα ποτήρι κρασί ξαναγεμισμένο 2-3 φορές, με τα απαραίτητα... "αξεσουάρ", είναι αρκετό για να ισορροπήσει το αεράκι που δροσίζει την πόλη. Με θέα στην θάλασσα (θα ήθελα), ξαναδιαβάζω το καλύτερο blog του κόσμου!
"Blow" είναι η ταινία που δεν μπορεί να συγκριθεί με το βιβλίο, το θυμήθηκα! Το Ring (στην original έκδοση) είναι η άλλη....Το σκηνοθετικό μεγαλείο των γιαπωνέζων στα θρίλερ δεν συγκρίνεται ακόμη και σε παραγωγές του '50, τότε που στην Αμερική ο κινηματογράφος ήταν ακόμη βουβός... που λέει ο λόγος, όχι εγώ.
Irvin Yalom, "Οταν έκλαψε ο Νίτσε" είναι το πρώτο βιβλίο που θα διαβάσω χωρίς να έχω δει την ταινία....
Το αφήνω σε εκκρεμότητα, όμως, γιατί ποτέ δεν ξέρεις...
Τέλος, το alter ego μου, την έκανε για τα ξένα και περιμένει να τον ακολουθήσω. Μπαίνω στον πειρασμό μόνο και μόνο γιατί ξέρω ότι ο διάολος τηρεί τις συμφωνίες του εφόσον έχεις πληρώσει το τίμημα. Κι εγώ, έχω πληρώσει προκαταβολικά.....
Υ.Γ.
